"Alicja i Ciemny Las" - Jacek Piekara

"Pozostała tylko przewrócona donica z fikusem, ziemia rozsypana na dywanie oraz złoty kolczyk - łezka z maleńkim brylancikiem pośrodku - leżący wśród szarobrązowych grud. Podniosłem go. Na haczyku zastygła zrudziała już kropla krwi.

- Alicjo....- powiedziałem w przestrzeń,a moje serce trzepotało jak skrzydła konającego ptaka."

Wydawnictwo:Red Horse

Rok wyd:2008

Stron:166

Tom II

Kraj:Polska

Opisałam również: "Alicja"





Po zachwytach nad częścią pierwszą przyszedł czas na rozczarowanie.
Od wydarzeń z poprzedniego tomu mijają trzy lata. W tym czasie Aleks stał się sławny, bogaty i rozpustny. Chociaż uważa Alicję za swoją jedyną miłość, nie przeszkadza mu to w zaliczaniu kolejnych panienek.
Pewnego dnia Alicja znika. Zrozpaczony Aleks wyrusza na poszukiwania, lecz napotyka na przeszkodę, w postaci kilku mężczyzn. Torturowany na różne sposoby Aleks może uniknąć bólu, jeśli tylko wyrazi chęć powrotu do domu i zaniecha poszukiwań dziewczyny. Jednak Aleks się nie poddaje. Brama do Ciemnego Lasu zostaje otwarta. W towarzystwie gadającego kruka Aleks przechodzi przez drzwi do zaczarowanej krainy. Co go tam czeka? I czy odnajdzie Alicję?

Powiem tak: spodziewałam się zupełnie czegoś innego. Klimat "Alicji" bardzo mi się podobał i miałam nadzieję na więcej. Niestety, ta część wedle moich odczuć takiego klimatu nie posiada, chociaż powinna. Więcej tu elementów fantastycznych, trochę strachów, które mnie akurat nie wystraszyły. Dialogi wydały mi się lekko naciągane, akcja przegadana. Pomimo małej objętości, umęczyłam się z czytaniem. Nie wiem, ale jakoś zupełnie do mnie nie przemawiał gadający kruk, chociaż zdawałam sobie sprawę, że nie jest tym, czym się wydaje.

Polacy nie gęsi...
Pod hasłem - kropka, imię, homo sapiens, z po w i na o , zielono mi
Wyzwanie biblioteczne
Czytam opasłe tomiska
Czytam fantastykę

"Zanim zasnę" - S. J. Watson

"Wtedy właśnie słyszę za sobą, jak ktoś gwałtownie wciąga powietrze, i uświadamiam sobie, że nie jestem sama. Odwracam się. Widzę bezkres skóry i ciemnych włosów poprzetykanych siwizną. Mężczyzna. Lewą rękę ma na kołdrze, na środkowym palcu widzę złotą obrączkę. W duchu wydaję jęk. A więc tym razem nie tylko stary i siwy, lecz także żonaty. mało, że rżnęłam się z żonatym, to jeszcze zrobiłam to chyba w jego domu, w łóżku, które musi na co dzień dzielić z żoną. Opadam na poduszki, żeby pozbierać myśli. Powinnam się wstydzić."

Tytuł oryginalny: Before I Go To Sleep

Wydawnictwo:Sonia Draga

Rok wyd:2012

Stron:407

Kraj:Wielka Brytania






 Christine ma ponad czterdzieści lat, lecz każdego dnia budzi się jako młoda kobieta. W obcym domu, , z obcą osobą na drugiej połowie łóżka. W lustrze widzi starszą kobietę, którą nie może! nie powinna! być. Lecz nią jest. Codziennie od nowa przeżywa szok , dowiadując się faktów ze swojego życia. Życia, którego kompletnie nie pamięta. Nie ma nic, oprócz męża, który dzielnie stoi obok niej, dzień w dzień udzielając jej tych samych odpowiedzi, ucząc ją przeszłości na nowo. I wszystko toczyłoby się dalej bez zmian, gdyby nie pewien doktor, który za plecami jej męża zajmuje się terapią Christine i dzięki któremu kobieta zaczęła prowadzić dziennik. To dzięki niemu właśnie codziennie poznaje swoją historię. To dzięki niemu zaczyna podejrzewać, że nie wszystko co słyszy, zgadza się z rzeczywistością.

Sytuacja Christine jest dla mnie po prostu niewyobrażalna. Nie pamiętać dnia wczorajszego? Nie pamiętać rodziców, przyjaciół, dzieci? Nie wiedzieć, kim się było, o czym się marzyło? Polegać jedynie na czyichś słowach, wierząc, że jego prawda jest moją prawdą? Straszne.

Książka mnie bardzo pozytywnie zaskoczyła. Pomimo braku akcji, historia odkrywania prawdy przez Christine jest niesamowicie wciągająca. Niebanalna fabuła, dobre pióro, fajny klimat, wszystko to sprawia, że ciężko się od lektury oderwać. Wiadomo, że coś w przeszłości Christine jest nie tak. Wiadomo, że ktoś ją okłamuje. Wiadomo, że musi się coś wydarzyć. Czy będzie to zaskakujące? Jasne, że tak:) Zapraszam do zapoznania się z opowieścią kobiety, która co dzień walczy o siebie i swoją przyszłość.
Europa da się lubić 
Czytam opasłe tomiska 
Wyzwanie biblioteczne 
Gra w kolory 

"Zagłuszyć krzyk" - Neil White

"Pchnął ją na plecy, z rękami skutymi z tyłu, wolną dłonią zaczął po omacku zgarniać ściółkę. Zacisnęła zęby, ale siłą rozwarł jej usta i wepchnął do środka trochę ziemi i liści, zanim sięgnął po więcej; wbił to najgłębiej jak się dało. Szeroko otworzyła oczy, szarpnęła się, kaszląc i krztusząc się.

To samo robił między jej nogami, wpychał ziemię, kamienie, ściółkę."

Tytuł oryginalny: Cold Kill

Wydawnictwo:Amber

Rok wyd:2013

Stron:350

Kraj:Wielka Brytania









Pierwszą ofiarą mordercy, trzy tygodnie wcześniej, padła córka jednego z policjantów. Tym razem zamordowana kobieta okazuje się córką miejscowego gangstera. Czy te dwie kobiety może coś łączyć? Wydaje się, że nie ma żadnego punktu zaczepienia. Do śledztwa zostaje przydzielona Laura, która dopiero od niedawna znowu pracuje w wydziale do spraw zabójstw. Praca jest dla niej bardzo ważna, dni, kiedy pracowała w patrolu, na szczęście odejdą w niepamięć. Ma nadzieję, że nie popełni błędu przy swojej pierwszej sprawie. Dość kłopotliwy dla policjantki jest związek z Jackiem, który pracuje jako reporter. Szybko okazuje się, że to właśnie Jack pomoże policji w śledztwie, gdyż ktoś zaczyna wysyłać do niego maile. Być może morderca. Policjantom nie ułatwia poszukiwań fakt, że wokół sprawy kręci się również ojciec zamordowanej dziewczyny, Dan, szef firmy ochroniarskiej, człowiek, który ma opinię zdolnego do wszystkiego. Dan postanowił, że nie odda mordercy w ręce sprawiedliwości i sam wymierzy odpowiednią karę. Sprawa rusza z miejsca dopiero wtedy, gdy ginie pewien emerytowany psycholog dziecięcy. Więcej napisać nie mogę, by nie spoilerować.

Kim jest człowiek, który w tak brutalny sposób pozbawia młode kobiety życia? Co nim kieruje? Chęć zaspokojenia seksualnego, choroba psychiczna, może zemsta? Zanim bohaterowie odnajdą odpowiedzi na te pytania, sami staną się celem. Ile ofiar pochłonie ta sprawa?

Kryminał, podobno oparty na prawdziwej historii, jest napisany językiem lekkim, dość wciągającym i niestety w pewnym momencie opowieść staje się przewidywalna. Zbyt szybko poznajemy tożsamość mordercy, chociaż autor w pewnym momencie skutecznie wprowadza czytelnika w błąd.
Postać mordercy poznajemy już w pierwszym rozdziale, wprawdzie nie wiadomo jeszcze kim jest naprawdę, lecz mamy możliwość poznania jego myśli i czynów. Sceny zbrodni są dość mocne, lecz bez przesady. Postaci Laury brakowało moim zdaniem trochę głębi, natomiast Jack, który właściwie poprowadził całe śledztwo jest dość dobrze przedstawiony. Akcji nie można nic zarzucić, nie ma większych przestojów, pod koniec trzyma w napięciu. Nie jest to może najlepszy kryminał, jaki czytałam, jednak moim zdaniem dość dobry. Czyta się błyskawicznie.

Wyzwanie biblioteczne
Europa da się lubić

"Malownicze. Wymarzony dom" - Magdalena Kordel

"- Sama rozumiesz, kotku, przyjaciele też są ważni, a w tygodniu zwykle nie mają tyle czasu co ja - mówił, zostawiając talerz na stole i posyłając jej z przedpokoju całusa. Zanoszenie naczyń do zlewu, nie mówiąc już o zmywaniu, uważał za czynności wybitnie niemęskie."

Wydawnictwo: Znak

Rok wyd:2014

Stron:391

Kraj:Polska









Madeleine, zwana Magdą, od dwóch lat jest zaangażowana w związek, który nie ma przed sobą przyszłości. Sama nie wie, czemu jeszcze w nim tkwi, z przyzwyczajenia, lęku przed samotnością, bo miłością tego nazwać nie może. Nosi się więc z zamiarem zerwania, problemem jest natomiast to, że Grzegorz jest również jej szefem. Pewnego dnia Magda wchodzi do biura, zastaje szefa w niedwuznacznej sytuacji z nową sekretarką i problem rozwiązuje się sam. Rzuca i jego, i pracę. Jest w komfortowej sytuacji, gdyż za sprawą tajemniczego krewnego z Francji na jej konto co miesiąc wpływają pieniądze. Pieniądze, których do tej pory nie ruszyła, ma więc spore zabezpieczenie finansowe. Kobieta, jak to kobieta, musi, po prostu musi, omówić swoje poczynania z najlepszą przyjaciółką. Tak więc, Magda udaje się do Klary. Ta wizyta, oprócz kaca po dwóch winach zaowocuje również nabyciem domu, którego kobieta nie widziała na oczy. I tak Magda trafia do Malowniczego.

Dom, który okazuje się całkiem spory, lecz wymagający znacznego remontu, wkrótce pochłonie Magdę całkowicie, zajmując jej czas, myśli i portfel. Przy okazji okaże się, że Magda przyciąga do siebie ludzi  będących w potrzebie. I tak jej dom stanie się ostoją dla małej Marcysi, podporą dla Julii, przystankiem na dłużej dla Michała. Magda stanie się obiektem zalotów miejscowego żula Miecia, polubi przystojnego proboszcza. Pozna zalety i wady mieszkania w miejscu, w którym każdy wie wszystko o każdym.  Jak się okaże, nie wszystko.

Książka, pomimo lekkości stylu, wielu humorystycznych scen, ma w sobie głębszy przekaz. Rozglądaj się wokół siebie. Reaguj na czyjeś nieszczęście. Bądź człowiekiem, który daje, a nie tylko bierze. Nie kłam, nie zmieniaj faktów, nie wymyślaj nieistniejącego życia. Bądź sobą, i bądź dobry. Pomagaj, jeśli tylko możesz, jutro ty możesz potrzebować pomocy.

Bardzo fajnie napisana powieść dla kobiet, w której wątek przenosin z miasta na wieś, został potraktowany głębiej, odbiega od schematu i wnosi wiele humoru, wzruszeń i nauki.

Europa da się lubić
Wyzwanie biblioteczne
Pod hasłem - domy, chatki i zamczyska + państwa - miasta
Czytamy powieści obyczajowe
Polacy nie gęsi...

"Alicja" - Jacek Piekara

"Zawsze miałem kłopoty z dokładnym tłumaczeniem znaczenia pewnych wyrażeń. Rozumiałem sens zupełnie instynktownie i potrafiłem ich używać, lecz często nie umiałem podać encyklopedycznego wyjaśnienia. Tak jakby w moim mózgu przepaliły się złącza odpowiadające za powiązanie słowa z jego definicją. Zapewne nie były to jedyne złącza, które przepaliły się w moim mózgu."

Wydawnictwo: RED HORSE

Rok wyd:2007

Stron:196

Tom I

Kraj:Polska








To moje pierwsze spotkanie z panem Piekarą i muszę przyznać, że bardzo udane. Co ciekawe jest to jedna z tych książek, które teoretycznie nie mówią o niczym ciekawym i niewiele w niej akcji, lecz pomimo tego niesamowicie wciągają. Z czym tu mamy do czynienia?

Aleks to taki zwyczajny facet koło czterdziestki, niczym szczególnym się nie wyróżniający, oprócz tego, że ma swoje zasady. Mieszka w wynajętym mieszkaniu pozbawionym wygód, większość czasu spędzając nad swoim scenariuszem, w którym od dwóch lat próbuje nanieść odpowiednie poprawki. Siedzi przy biurku, pracuje, obserwuje podwórko za oknem. Od czasu do czasu chodzi do sklepu, czasami też obserwuje z ukrycia pewną dziewczynę, która mu się bardzo podoba. Żyje spokojnie, w cieniu, nie udziela się towarzysko, nie ma stałej partnerki, jego marzeniem jest sprzedanie scenariusza. W jego życiu nastała stagnacja i nic nie zapowiada zmiany na lepsze.

Alicja. Postać dziwna, nietuzinkowa, tajemnicza. Zjawia się pewnego dnia na progu domu Aleksa, by przeprosić go za rozbitą szybę. I jej wizyty stają się normą. Trzy krótkie dzwonki i Aleks już wie, że odwiedziła go Alicja. Problem polega na tym, że dziewczyna ma tylko czternaście lat. Ich przyjaźń z boku wygląda dość podejrzanie. Aleks w niedługim czasie zauważa, że w jego życiu zaczynają zachodzić zmiany.
Udaje mu się umówić z dziewczyną, którą obserwował. Człowiek, który zalazł mu za skórę ginie w wypadku. Jego scenariusz wreszcie zostaje zauważony.
Kim tak naprawdę jest Alicja?

W książce niewiele się dzieje. więc w czym tkwi szkopuł? Otóż bardzo podobał mi się klimat książki, otoczka tajemnicy i mistycyzmu. Cały czas odczuwałam leciutkie napięcie i czekałam na to, co się wydarzy. Poza tym kreacja bohaterów jest świetna. Historia Aleksa zawiera w sobie także sporo cech humorystycznych,  wiele spraw daje do myślenia a w głównym bohaterze można się doszukać także wielu swoich zachowań.
Jeśli o mnie chodzi, to już wypożyczyłam część drugą, chociaż czytałam, że jest słabsza, to po prostu muszę ją przeczytać:)

Polacy nie gęsi...
Pod hasłem - bez spacji, kropka, imię, homo sapiens
Wyzwanie biblioteczne
Czytam opasłe tomiska