niedziela, 27 lipca 2014

"Akt Desperacji" - David Morrell

"Kiedy przystawił pistolet do warg, poczuł słodkawy zapach metalu. Otworzył usta i przez sekundę musiał walczyć z odrazą, ale w końcu wsunął lufę do środka. Była grubsza. niż się spodziewał, i musiał jeszcze szerzej otworzyć usta. Gdy metal zawadził o jeden z przednich dolnych zębów, Pittman zadrżał.
Wszystko gotowe."




Tytuł oryginalny: DESPERATE MEASURES
Wydawnictwo:Albatros
Rok wyd:2008
Stron:446
Kraj:Stany Zjednoczone








Matt długo planował ten dzień. Pospłacał wszystkie długi wobec znajomych, poukładał wszystkie zaległe sprawy, zwolnił się z pracy, legalnie zakupił broń. Wysprzątał dom, znalazł idealne miejsce i włożył lufę do ust. I wtedy zadzwonił telefon. Jego najlepszy przyjaciel poprosił go o przysługę. Matt nie mógł odmówić, gdyż uważał, że Burt wsparciem, jakiego mu udzielił w trakcie choroby syna, zasłużył na każdą przysługę. Życie Matta straciło sens po śmierci syna, dla przyjaciela jednak postanawia odroczyć wyrok śmierci na osiem obiecanych Burtowi dni. Decyzja ta całkowicie odmieni jego życie. 
Na prośbę Burta Matt ma napisać nekrolog żyjącego jeszcze wprawdzie, ale ciężko chorego Jonathana Millgate'a, byłego doradcy prezydenta, jednego z pięciu Wielkich Doradców prezydentów USA. Tym sposobem Matt wplątuje się w sprawę, która już w pierwszym dniu zaczyna go przerastać. Nagle staje się uciekinierem, człowiekiem ściganym przez policję za morderstwo, jak się wkrótce okazuje nie jedno. Ścigają go także zabójcy wynajęci przez tajemniczego mocodawcę. Matt musi zostawić wszystko, dom, pieniądze, znajomych. Nie ma nic i nie wie, jak się uratować. Pomocy szuka u ludzi, z którymi kiedyś przeprowadzał wywiady. To dzięki ich pomocy ze zwierzyny w końcu stanie się łowcą, a życie, które nie miało dla niego znaczenia, nabierze nowego sensu.

Książki Davida Morrella znam już od wielu, wielu lat. Któż nie zna filmu "Rambo"? To właśnie na podstawie jego książki został nakręcony. Dawno temu zaczytywałam się jego trylogią "Bractwo", typowo szpiegowską, rewelacyjnie napisaną powieścią pełną spisków, szpiegów, tajnych stowarzyszeń i przede wszystkim akcji. Dlatego też nie zastanawiałam się zbytnio nad sięgnięciem po "Akt desperacji", spodziewając się podobnych wrażeń. I nie zawiodłam się. Książka przepełniona jest akcją od początku do końca, historia przemiany Matta wciąga i choć wiadomo, że książka nie może się skończyć śmiercią tego bohatera, to jego przygody opisane są bardzo fajnie i ciekawie. Krótkie rozdziały, dynamiczna akcja, ciekawy bohater, dobry styl, sprawiają, że książkę czyta się bardzo szybko i z wielką przyjemnością.

Jeżeli masz ochotę na parę godzin dobrej, wciągającej dawki sensacji, to zapraszam do lektury:)


czwartek, 24 lipca 2014

"Czerń i purpura" - Wojciech Dutka

"I wtedy rozległ się straszliwy wrzask zamkniętych ludzi, którzy wiedzieli, że to koniec, i w ostatnim przedśmiertnym wysiłku próbowali sforsować pancerne drzwi. Na próżno. Kobiety z dziećmi drapały ściany, błagając Boga o ratunek. Ratunek nie przyszedł. Ci stojący koło wlotu gazu umarli natychmiast. Pozostali ginęli w ciągu dwudziestu kilku minut. Tak długo komora gazowa miała pozostać zamknięta.
Przez ten czas Franz postarzał się o dziesięć lat. Dłonie miał lodowate, jak gdyby cała krew do tej pory leniwie krążąca w ciele pod wpływem wielkich emocji zastygła lub, co gorsza, uciekła w najgłębsze miejsca jego organizmu. Rany na dłoniach piekły nieznośnie. Doświadczył wówczas najstraszliwszego uczucia. Miał świadomość, że jest martwy za życia."



Wydawnictwo: Albatros
Rok wyd:2013
Stron:451
Kraj:Polska









O straszliwych zbrodniach w obozach koncentracyjnych nikomu mówić nie trzeba. Każdy to wie i każdy coś na ten temat czytał. Czym więc różni się ta książka od innych? Moim zdaniem jest to świetnie, przystępnie i przede wszystkim bardzo prawdziwie,opisana opowieść o miłości, zbrodni, nienawiści i nadziei. Historia oparta na faktach. Historia wciągająca, wstrząsająca i nie pozwalająca zapomnieć o tym,  do czego jesteśmy zdolni, by mieć władzę lub, by przeżyć.
Opowieść rozpoczyna się niedługo przed wybuchem wojny. Poznajemy szesnastoletnią Milenę, żydówkę mieszkającą na Słowacji, wywodzącą się z dobrej rodziny, w której ojciec jest prawnikiem a jej przeznaczeniem jest zostać dobrą żoną i matką. Dziewczyna ma jednak inne plany. Pragnie studiować. I osiąga swój cel, dostając się do konserwatorium w Bratysławie. Wtedy właśnie zaczynają się prześladowania żydowskiej społeczności. Jej ojciec traci pracę, ona na studiach musi siedzieć w ławce przeznaczonej dla Żydów. A później wybucha wojna. Milena musi podjąć pracę w kabarecie, by utrzymać swoją rodzinę. Kocha występy, kocha muzykę, więc praca jest dla niej również przyjemnością, lecz bardzo źle widzianą przez jej matkę i znajomych. Jednak młoda dziewczyna nie ulega, nie ma zresztą wyjścia i musi pracować. Trwa to do 1942 roku, kiedy to wszyscy Żydzi zamieszkujący Słowację zostają eksterminowani do obozu w Auschwitz. 

Franz mieszka w Austrii, jest synem rzeźnika, bardzo oddanym kościołowi. Kiedy jego koledzy, jeden po drugim, wstępują do nowej, młodzieżowej organizacji Hitlerjugend , Franz nie chcąc odstawać od znajomych, również się tam zapisuje. W między czasie zdarzają się dwie rzeczy, które zmieniają jego życie. Po pierwsze Franz okrutnie zawodzi się na księdzu, który złamał tajemnicę spowiedzi, w wyniku czego chłopak traci wiarę w Boga. Po drugie, jakiś czas po rozpoczęciu wojny, ginie jeden z jego braci. Franz postanawia wraz z przyjacielem wstąpić do SS. Franz z pełnego wiary, wrażliwego chłopaka, zmienia się powoli w oddanego sprawie esesmana. W jakiś czas później zostaje ranny na froncie wschodnim i po wyzdrowieniu trafia do Auschwitz jako nadzorca magazynów.

Losy tych dwóch osób zetkną się ze sobą w najgorszym z możliwych miejscu i czasie. Miłość, jaka ich połączy, będzie dla wszystkich niezrozumiała i nieakceptowalna. A jednak się zdarzy.

Opowieści o losach Mileny i Franza przeplatają się ze sobą, tworząc spójne, szczegółowe charakterystyki obu postaci dramatu. Opisy życia w obozie wprawiają w drżenie i przerażenie, autor nie cacka się z czytelnikiem, nie szczędząc szczegółów odnośnie upodlenia, terroru i aktów jawnej nienawiści, jakie odbywały się w Oświęcimiu, Poznajemy historię powstawania obozu, jego rozbudowę, hierarchię panującą wśród personelu. i przede wszystkim warunki tam panujące. A wśród tego wszystkiego rodzi się uczucie, które nie ma szansy na spełnienie.

Książka jest naprawdę świetnie napisana. Tematyka oczywiście bardzo trudna i poruszająca. Zdecydowanie nie jest to lekka lektura i nie można pozostać wobec niej obojętnym. Polecam osobom nie bojącym się trudnej, szczerej do bólu opowieści o miłości, nienawiści, cierpieniu, nadziei, przemianie, sumieniu i karze.
Moim zdaniem naprawdę warto zgłębić tą historię.


poniedziałek, 21 lipca 2014

"Mam na imię Księżniczka" - Sara Blædel

"Płakała z bólu i wstydu. Wcisnęła twarz i ciało w miękką kołdrę z nadzieją, że ją pochłonie. Łzy mieszały się z krwią. Nagle ściągnął ją z łóżka tak, że na materacu została tylko górna połowa jej ciała. Cały świat eksplodował, kiedy mężczyzna gwałtownie w nią wtargnął."




Tytuł oryginalny: KALD MIG PRINSESSE
Wydawnictwo:Prószyński Media sp. z o.o.
Rok wyd:2012
Stron:350
Kraj:Dania
Opisałam również: "Handlarz śmiercią" 
Louise Rick jest asystentem kryminalnym, kobietą po trzydziestce, mieszkająca wspólnie ze swoim partnerem życiowym.  Od poprzednio opisywanej sprawy minął już jakiś czas. Jej życie toczy się utartym torem, bez większych wzruszeń i rozterek. Pewnego dnia jednak zostaje przydzielona do sprawy, w której brutalnie została zgwałcona kobieta.Ofiara sama wpuściła swojego oprawcę do domu, zapraszając ją na kolację. Sprawy przybierają nagle niespodziewanego biegu, kiedy to bardzo sympatyczny, spokojny mężczyzna zamienia się w bestię, zdolną pobić i zgwałcić, wiązać i gnębić. Louise pragnie znaleźć gwałciciela za wszelką cenę, zwłaszcza, że sposób jego postępowania przypomina jej sprawę innego, zapomnianego już gwałtu. Sprawa nie jest prosta. Ofiara poznała mężczyznę przez internet, podane przez niego nazwisko jest fałszywe, brak dokładnego rysopisu. 

Akcja w książce toczy się dość powolnie, lekko przyspieszając pod koniec. Styl autorki nie uległ żadnej zmianie, więc nadal jest to lekki, nie wymagający myślenia kryminał, dobry na wieczorny relaks, jednak na pewno nie zaspokoi czytelnika bardziej wymagającego.  Ja odebrałam książkę jako przestrogę przed zbyt często i pochopnie nawiązywanymi przez internet znajomościami. Coraz więcej z nas próbuje ułożyć sobie życie korzystając z sieci, nigdy jednak nie możemy być pewni, kim jest osoba po drugiej stronie łącza.

Całość mnie nie zachwyciła, przeczytałam, bo zaczęłam i skończyć przed czasem trochę głupio:) Niezbyt wciągająca, spokojnie można się od niej oderwać, dopiero pod koniec, kiedy poszukiwania dobiegają końca, wciągnęłam się na tyle, by zastanowić się nad osobą sprawcy. Nie polecam, nie odradzam. Dla osób czytających niewiele kryminałów, taka lekka lektura może być ciekawa.

sobota, 19 lipca 2014

"Odkupienie" - Anders Roslund, Börge Hellström

"Potem opowiedział im w zarysach o wszystkim, co wiedział. Frey już umarł, został pogrzebany, a mimo to kilka dni temu został zatrzymany i aresztowany za ciężkie pobicie na promie płynącym z Finlandii do Szwecji. Potrzebowali kilku dni, ale za pośrednictwem Interpolu i FBI udało się ustalić jego tożsamość. Człowieka, który nie żyje. A zarazem żyje."


Tytuł oryginalny:Edward Finnigans Upprattelse
Wydawnictwo: Albatros
Rok wyd:2011
Stron:458
Kraj:Szwecja
Opisałam również:"Dziewczyna, która chciała się zemścić" , "Bestia"








Johna poznajemy, gdy siedzi w celi, w bloku dla skazanych na śmierć. Już od dziesięciu lat czeka na to, by sąd wyznaczył datę jego śmierci.  Trafił do więzienia w wieku siedemnastu lat za zamordowanie swojej dziewczyny. Jest niewinny. I skazany na śmierć.

W jakiś czas później poznajemy Johna Schwarza, obywatela Szwecji, męża Heleny i ojca pięcioletniego Oscara, zatrudnionego na promie jako muzyka, który na swoim ostatnim występie pobił pasażera.
John zostaje aresztowany i ku zdziwieniu policjantów prowadzących dochodzenie, okazuje się, że taki człowiek nie istnieje. Co więcej, prawdziwa tożsamość Johna wprawia ich w osłupienie, okazuje się bowiem, że mężczyzna zmarł w amerykańskim więzieniu.

Prowadzący sprawę Johna, znany mi już z poprzedniej książki autorów, Vernon Eriksen, staje przed nie lada wyzwaniem. Jak tu oskarżyć człowieka, który jest martwy? Poznając więcej szczegółów z życia Johna, Eriksen dochodzi do wniosku, że nic w tej sprawie nie jest czarne, ani białe.  Wina Johna staje pod znakiem zapytania. Jednak ruszyła już machina sprowadzenia mężczyzny do Stanów, by wykonać na nim wyrok śmierci. Ojciec dziewczyny, którą rzekomo John zabił, żyje tylko tym, by zemsta się dopełniła. A jako, że jest osobą wpływową, sprawy toczą się bardzo szybko.

Historia Johna jest smutna i przede wszystkim skłania do refleksji. Czy kara śmierci jest dobrym sposobem na zatrzymanie przestępczości? Czy państwo ma prawo mordować swoich obywateli? Skoro za zabicie człowieka grozi kara śmierci, to co z tymi, którzy zabijają skazanego? A jeśli wśród skazanych znajduje się człowiek niewinny?
Drugim ważkim tematem poruszonym w książce jest zemsta. Zemsta i nienawiść, która potrafi tak zawładnąć człowiekiem, iż niszczy wszystko i wszystkich wokół siebie. Zemsta, która jak się okazuje, nie jest słodka.

Książki tych autorów za każdym razem zmuszały mnie do głębokiego zastanowienia i poruszały kontrowersyjne tematy. Nie inaczej jest w tym wypadku. Uważam książkę za doskonałą, pomimo tego, że znacznie się różni od dwóch poprzednich. Nie ma tu krwawych zbrodni, żadnych ukrytych zboczeńców, żadnych zwyrodnialców. Mamy tylko człowieka skazanego niewinnie na śmierć. I masę przemyśleń. Od razu zaznaczam, że książka absolutnie nie jest nudna, nie ma nadmiernej ilości opisów, jest kryminalna zagadka, dochodzenie, moralne dylematy i kilka pobocznych historii bohaterów. Szczerze zachęcam do sięgnięcia po którąkolwiek z książek tego duetu.

Kapitan Żbik & Skandynawowie
Wyzwanie Kryminalne
Wyzwanie biblioteczne
Czytam opasłe tomiska
Europa da się lubić

wtorek, 15 lipca 2014

"Mroczne umysły" - Alexandra Bracken

"Wyobraź sobie, że ktoś sięga ręką do twojej klatki piersiowej, przebija się przez kości, krew i wnętrzności, a następnie z całej siły zaciska palce na rdzeniu kręgowym. Teraz wyobraź sobie, że ten ktoś zaczyna tobą potrząsać z taką siła, że ziemia usuwa ci się spod nóg. Wyobraź sobie, że po tym wszystkim nie masz pojęcia, czy myśli, które masz w głowie, należą do ciebie, czy są mimowolną pamiątką z czyjegoś umysłu. Wyobraź sobie poczucie winy, jakie rodzi się w twoim sercu, kiedy zdasz sobie sprawę, że poznałeś czyjeś najgłębsze, najmroczniejsze tajemnice i lęki. Wyobraź sobie, że następnego ranka musisz spojrzeć mu w oczy i udawać, że nie masz pojęcia o razach wymierzanych komuś przez ojca, o różowej sukience, którą jedna z dziewcząt miała na sobie na przyjęciu z okazji piątych urodzin, o fantazjach, które ktoś z nich snuje na temat jakiegoś chłopaka czy dziewczyny, ani o zwierzętach z sąsiedztwa, które zabijali dla zabawy."


Tytuł oryginalny: The Darkest Minds
Wydawnictwo: Otwarte
tom I
Rok wyd:2014
Stron:448
Kraj:Stany Zjednoczone
Ruby ma szesnaście lat i od sześciu przebywa w obozie dla dzieci zarażonych chorobą OMNI. Obozy, które miały pomagać dzieciom w powrocie do zdrowia, bardziej przypominają obozy koncentracyjne. Baraki, ogrodzenie, strażnicy, przymusowa praca, prześladowania, karanie za najlżejsze przewinienia.  Jednak w opinii społeczeństwa dzieci są pod dobrą opieką. 
W świecie Ruby dzieci są dla dorosłych śmiertelnym zagrożeniem, więc rodzice oddają swoje dzieci do obozów. Choroba rozwija się u dzieci  w wieku około dziesięciu lat i sprawia, że albo umierają, albo nabywają zdolności paranormalnych. Właśnie przez wzgląd za te zdolności, dzieciaki są podzielone według kolorów na pięć grup: niebiescy, zieloni, żółci, pomarańczowi i czerwoni.  Ruby trafiła do obozu jako zielona, chociaż tak naprawdę jest pomarańczowa. Ma dar wpływania na ludzki umysł, potrafi wedrzeć się do środka, odczytać wszystkie myśli, wpłynąć na decyzje a nawet wymazać przeszłość. Dzięki tym umiejętnościom nakłoniła badającego ją lekarza, by zakwalifikował ją jako zieloną. Najgorszy bowiem los spotyka dzieci z największymi umiejętnościami, nikt nie wie, co się z tymi dziećmi stało. 
Ruby nie lubi swoich umiejętności, boi się ich i uważa się za potwora. Jest zwykła dziewczyną, ani zbyt piękną, ani zbyt mądrą, jednak posiada coś takiego jak sumienie. Nie potrafi wykorzystywać swoich zdolności dla zdobycia osobistych korzyści, nie potrafi ich również kontrolować. Kiedy więc przy pomocy Ligi Dzieci, organizacji mającej niby pomagać dzieciom w odzyskaniu wolności, udaje jej się uciec z obozu, jej celem staje się odnalezienie jedynego pomarańczowego, o którym wie, że żyje na wolności.
Wraz z nowo poznanymi znajomymi, Liamem, Pulpetem i Zu, postanawiają odnaleźć Uciekiniera. Kim jest obrośnięty sławą Uciekinier, który pomaga dzieciakom odnaleźć swoje rodziny i stworzył dla nich miejsce, w którym mogą bezpiecznie mieszkać?
Ich droga do Uciekiniera usłana jest różnymi przygodami, w między czasie nawiążą się nowe przyjaźnie, narodzi się zalążek uczucia, lojalność zostanie poddana próbie a ktoś, kto nie wykazywał się odwagą, okaże się człowiekiem zdolnym do wielkich poświęceń.

Książkę czyta się błyskawicznie. Fabuła jest ciekawa, natomiast mam trochę zastrzeżeń co do wiadomości, a raczej do ich braku, na temat opisywanego świata. Braki w doinformowaniu sprawiają, że dość trudno się odnaleźć w tamtym świecie. Nie wiadomo dlaczego. Nie wiadomo jak. Brak wielu podstawowych informacji, które mam nadzieję znaleźć w następnej części. Na pewno po nią sięgnę, bo książka kończy się tak, że po prostu trzeba się dowiedzieć, co dalej:)
O czym ta książka? O lojalności, zagubieniu, nadziei, miłości, poszukiwaniach samego siebie, żądzy władzy. Ciekawie napisana powieść dla młodzieży, w której odnajdzie się również starszy czytelnik.