środa, 1 kwietnia 2015

"Posłaniec" - Markus Zusak

"Lu i Marie trzymają się za ręce.
Wyglądają na bardzo szczęśliwych, w tej właśnie chwili, gdy patrzą na dzieci i lampki na swym starym domu.
Lu ją całuje.
Delikatnie, w usta.
A ona całuje jego.
Czasami ludzie są piękni.
Nie z wyglądu.
Nie w tym, co mówią.
W tym, kim są."
Tytuł oryginału: The Messenger.
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
    Rok wyd:2009
Stron:345
Kraj:Australia
Z tego, co wyczytałam w innych recenzjach, mam sporo szczęścia, że nie czytałam jeszcze "Złodziejki książek", gdyż prawie każdy, kto ją czytał, był lekko rozczarowany "Posłańcem". Mnie to ominęło, dlatego śmiało mogę napisać, że książka bardzo mi się spodobała. Oryginalna fabuła i świetne pióro autora sprawiły, że przeczytałam ją błyskawicznie.

Ed Kennedy to zwykły młody chłopak, który zarabia na życie jako taksówkarz. Mieszka ze swoim śmierdzącym ale kochanym psem, w wolnym czasie gra w karty ze swoimi przyjaciółmi i ma dość kiepskie relacje z matką. Życie przepływa Edowi między palcami. Nie ma pomysłu na samego siebie, wydaje mu się, że nie stać go na nic więcej. Od lat jest zakochany w swojej przyjaciółce Audrey, jednak nie ma odwagi wyznać jej swoich uczuć. Pewnego dnia Ed wraz z przyjaciółmi znajduje się w banku, na który napada pewien mężczyzna. W trakcie ucieczki gubi pistolet. Ed wybiega za nim i nie pozwala mu uciec, dzięki czemu mężczyzna zostaje aresztowany. Ten bohaterski wyczyn sprawia, że Ed staje się sławny w swojej okolicy. I dzięki temu wyczynowi Ed wchodzi w posiadanie tajemniczej karty z asem, na którym znajdują się trzy adresy. Początkowa konsternacja chłopaka zostaje zastąpiona przez ciekawość. Ed odnajduje adresy i już wie, że musi coś zrobić dla ludzi, którzy pod nimi mieszkają. Staje się Posłańcem, człowiekiem, który zmienia czyjeś życie, zostawiając w nim swoje małe znaki.

Książka mnie zauroczyła. Stylem, wykonaniem, fabułą. W prosty sposób autor trafia do serca czytelnika, pokazując jak niewiele trzeba czasami zrobić, by zmienić na lepsze czyjeś życie. Drobny gest, dobra wola, szczere słowa, mogą sprawić, że ktoś samotny poczuje się szczęśliwy, ktoś cierpiący zazna ukojenia, ktoś stłamszony stanie na nogi. Wiele razy podczas lektury po moich ustach błąkał się uśmiech, gdyż dialogi i przemyślenia Eda są czasami naprawdę zabawne. Wiele też razy czułam wzruszenie, gdyż autor obrazowo ukazuje ludzkie nieszczęścia, które dla nas mogą się wydać błahe a dla nich są tragiczne. W krótkich rozdziałach Zusak zawarł wiele treści, zmuszającej do rozejrzenia się wokół siebie, zastanowienia, czy nie jesteśmy zbyt zapatrzeni w swoje tylko problemy. Bohaterowie są bardzo dobrze wykreowani, to zwyczajni ludzie, mający swoje lepsze i gorsze cechy. Nie ma tu żadnego superbohatera, wręcz przeciwnie, banda Eda to praktycznie sami  nieudacznicy. Jak się okazuje, nie jest to do końca prawda.

Mam tylko jedno zastrzeżenie co do książki. Mianowicie mało prawdopodobne mi się wydaje, by od razu po otrzymaniu karty Ed się domyśłił, jaki jest tego cel. Pomijając ten drobny szczegół całość okazała się nad wyraz dobrą książką, wciągającą, ciekawą i zmuszającą do refleksji.



13 komentarzy:

  1. Bardzo fajnie napisana notka,a książka wydaje sie ciekawa i bardzooo w moim stylu ;)
    zapraszam do siebie http://www.bookicons.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  2. Pierwszą moją książką Zusaka była "Złodziejka książek", która faktycznie jest fenomenalna, jednak "Posłaniec" podobał mi się niewiele mniej, ponieważ jego fabuła jest świetna, pełna nadziei i optymizmu. Po jego lekturze miałam wrażenie, że mogę góry przenosić :D

    OdpowiedzUsuń
  3. Książka nie dla mnie, więc się nie skusze :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Muszę w końcu poznać tego autora. Tyle dobrego się o nim naczytałam :)

    OdpowiedzUsuń
  5. To jest jedna z tych książek, które koniecznie muszę przeczytać i wiem, że zrobię to w tym roku. Również nie czytałam jeszcze "Złodziejki książek" ale jest na szczycie oczekujących:)

    OdpowiedzUsuń
  6. Najpierw czytałam "Złodziejkę", ale nie oczekiwałam, że "Posłaniec" ją pobije. Obie te książki są świetne na swój sposób. :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Całkiem fajna, taka magiczna - dzięki niej nabrałam jeszcze większej ochoty na "Złodziejkę książek" (tak, nie czytałam jeszcze -_-)

    OdpowiedzUsuń
  8. Złodziejki książek nie czytałam, bo zaspoilerowałam sobie filmem, więc jak najbardziej planuję sięgnąć po Posłańca :) Mam nadzieję, że mi się spodoba ^^

    OdpowiedzUsuń
  9. Ja również jestem pod wrażeniem tej książki. Teraz marzę by przeczytać Złodziejkę książek :)

    OdpowiedzUsuń
  10. Może i ta książka nie dorównuje "Złodziejce książek", ale i tak jest cudowna. :)

    OdpowiedzUsuń
  11. świetnie napisana notka, ale i książka dobrze dobrana ;)
    http://spojrzenie-rosie.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  12. Czytałam tego autora tylko "Złodziejkę książek", ale mam ogromny apetyt na więcej. :)

    OdpowiedzUsuń
  13. Świetny blog :) posłańca również czytałam polecam! genialna książka <3

    OdpowiedzUsuń