"Motylek" - Katarzyna Puzyńska

"Jestem już blisko.

Bardzo blisko.

Rudowłosa krzyczy na całe gardło. Rozśmiesza mnie to, przecież nikt jej tu nie może usłyszeć. Najbliższe domostwa znajdują się za lasem. Jesteśmy sami."

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Rok wyd:2014

Stron:605

Kraj:Polska

Weronika rozpoczyna nowe życie. Właśnie się rozwiodła i wbrew zdrowemu rozsądkowi postanowiła wyprowadzić się z Warszawy. Zakupiła stary dworek  do remontu, położony we wsi Lipowo na Mazurach, , porzuciła pracę psychologa i wraz z psem postanowiła spróbować w nowym miejscu. 

Rodzina Kojarskich mieszka w posiadłości sąsiadującej z jej dworkiem. Senior, junior i ich żony. Najbogatsza, najbardziej wpływowa rodzina w okolicy. Jednak tylko na zewnątrz wygląda to różowo.

Paweł, Daniel, Marek i Rosół. Czterej pancerni, bez psa, za to z mamą Daniela na czele. Paweł maltretuje swoją żonę, Rosół ma wielkie problemy z nastoletnimi dziećmi. Wszyscy pracują jako policjanci na wiejskim posterunku, gdzie przewodzi Daniel. 

Pewnego zimowego dnia, w tej spokojnej miejscowości, gdzie praktycznie nie ma większych przestępstw, na skraju drogi zostaje znalezione ciało martwej zakonnicy. Z pozoru wygląda na to, że ktoś ją potrącił samochodem i zbiegł z miejsca wypadku. W miarę badania sprawy okazuje się jednak, że było to morderstwo. Dlaczego ktoś zabił zakonnicę,  skąd właściwie się ona tutaj wzięła? Nikt nie wie, kim ona jest ani po co przybyła. Kiedy w niedługim czasie zostaje popełnione drugie morderstwo, sprawa staje się poważna, a do pomocy tutejszym policjantom zostaje przydzielona komisarz Klementyna.

Fabuła książki wydaje się dość banalna, jednak muszę przyznać, że rozwiązanie mnie zaskoczyło. I to duży plus tej książki. Drugim plusem jest stworzenie dobrego opisu małego miasteczka, w którym ludzie żyją plotkami a za każdymi drzwiami chowają się sekrety. Nie doświadczyłam zbyt wielu wrażeń typu gęsia skórka, czy ciekawość wymagająca natychmiastowego zaspokojenia. Książkę czyta się całkiem dobrze, pomimo dość grubej zawartości czas przy lekturze się nie dłuży. Mamy trochę wątku romantycznego, trochę obyczajowego, no i oczywiście sprawę kryminalną, która sięga swymi mackami w przeszłość.

Co mnie w książce denerwowało, to nadmierne korzystanie z nazwisk i tytułów. Zamiast Weroniki, mamy Weronikę Nowakowską, i to za każdym razem. Zamiast Daniela - młodszy aspirant Daniel Podgórski. Po którymś z kolei razie staje się to denerwujące. Wprowadzona postać komisarz kryminalnej Klementyny Knopp tak działała mi na nerwy, że w pewnym momencie miałam ochotę zakończyć lekturę.

Ogólnie jest to dość sprawnie napisany kryminał, z obszernym wątkiem obyczajowym, sporą ilością bohaterów i ciekawą zagadką kryminalną. Może nie powala, ale jak na debiut, zdecydowanie warta uwagi.

Polacy nie gęsi...

Kapitan Żbik & Skandynawowie

Wyzwanie Kryminalne

Wyzwanie biblioteczne

Czytam opasłe tomiska

Europa da się lubić

"Martwe popołudnie" - Mariusz Czubaj

"Tego czerwcowego wieczoru przynajmniej trzy osoby nie zaliczyły do udanych. Pierwszą była ofiara, drugą morderca. Trzecia i tak miała sporo szczęścia. Tyle, że życie na ogół nie lubi szczęśliwych zakończeń."

Wydawnictwo: Albatros

Rok wyd:2014

Stron:347

Kraj:Polska

Muszę przyznać, że do tej pory nie ciągnęło mnie zbytnio do książek Mariusza Czubaja. Nie wiem właściwie czemu, czy to wina okładek, czy może gdzieś coś przeczytałam, Nie wiem, nie ważne. Ważne, że w końcu postanowiłam  zapoznać się z jego twórczością . I jestem z tego powodu zadowolona.

Pewnego dnia w gdańskim hotelu zatrzymuje się  parlamentarzysta. Na kogoś czeka. Jednak osoba, która się pojawia, nie jest tą wyczekiwaną. Zaskoczenie, strzał, parlamentarzysta wypada przez otwarte okno.Egzekucja? Wśród grona polityków zaczyna się budzić niepokój, zwłaszcza, że to nie pierwsza dziwna śmierć w ich otoczeniu.

W Warszawie z kolei, w niewyjaśnionych okolicznościach znika młody specjalista od marketingu politycznego, który był w trakcie pracy nad biografią jednego ze znanych biznesmenów. Ów człowiek posiadał dokumenty mogące wielce zaszkodzić nie tylko zleceniodawcy biografii, lecz także wielu politykom.

Obie sprawy w pewnym momencie łączą się ze sobą, a rozwiązanie całej historii znajduje się w latach pięćdziesiątych.

Głównym bohaterem powieści jest Marcin Hłasko,  Mężczyzna po czterdziestce, samotny, były policjant, obecnie ekspert do spraw bezpieczeństwa w firmach oraz najlepszy w Polsce specjalista zajmujący się odnajdywaniem zaginionych ludzi. Zabawny, opanowany, pewny siebie, wzbudzający sympatię bohater, który zostaje uwikłany w historię zagrażającą jego życiu. Kiedy Marcin dostaje zlecenie, by odnaleźć zaginionego marketingowca, rusza cała lawina zdarzeń, zupełnie, jakby Hłasko włożył kij w mrowisko.

Książka zapisana jest fajnym, przystępnym a przede wszystkim wiarygodnym i prawdziwym językiem, pozbawionym sztuczności zarówno przy tworzeniu postaci, jak i przy dialogach. Fabuła może nie porywa, nie ma w niej nic odkrywczego, natomiast sposoby morderstw są na pewno ciekawe i niespotykane. Dużą zaletą jest postać głównego bohatera, którego nie da się nie lubić, oraz dialogi, które są niewymuszone, życiowe i zabawne. Historia poszukiwań, poznawanie kulis polityki ( bez obawy, politycznych dysput tutaj nie ma ), zanurzanie się w zdarzeniach sprzed wielu lat, wszystko to wciąga i zaciekawia. Książka jest świetnym thrillerem politycznym połączonym z kryminałem. Na pewno przeczytam następną część z przygodami Marcina Hłaski.

Polacy nie gęsi...

Kapitan Żbik & Skandynawowie

Wyzwanie kryminalne

Wyzwanie biblioteczne

Pod hasłem

Europa da się lubić

"W słusznej sprawie" - Diane Chamberlain

"- Dlaczego uważasz ten program za znakomity? - Poczułam ulgę, że też tak myśli, ale chciałam wiedzieć, co nim kieruje.

- Bo zapobiega przystawianiu do rządowego cycka kolejnych dzieci, że się tak brzydko wyrażę."

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Rok wyd:2014

Stron:456

Kraj:Stany Zjednoczone

Opisałam również: "Zatoka o północy"








Karolina Północna, lata sześćdziesiąte. Jane jest najszczęśliwszą kobietą na ziemi. Właśnie spotkała miłość swego życia, jest zaręczona, a podróż poślubna jest spełnieniem jej marzeń. Jej przyszły mąż, Robert, jest człowiekiem kochającym, inteligentnym, wykształconym. Jako początkujący lekarz łaknie poklasku wśród starszych stażem lekarzy, pragnie, by jego żona była dla niego podporą i wsparciem. Jednak już po ślubie okazuje się, że ich życiowe cele i pragnienia znacznie się rozmijają. Przede wszystkim Lucy chce pracować. na dodatek nie w jakiejś organizacji charytatywnej, lecz w Pomocy Społecznej. Robert zaś pragnie, by siedziała w domu tworząc ognisko domowe. Robert chce dzieci. Lucy w tajemnicy przed mężem łyka tabletki antykoncepcyjne. Robert pragnie, by zaprzyjaźniła się z żonami innych lekarzy. Lucy nie może się odnaleźć w tym towarzystwie. Tak więc życie rodzinne Lucy nie spełnia jej oczekiwań. Podobnie jak praca w wymarzonej Pomocy Społecznej. Lucy, jako idealistka, zawsze pragnęła pomagać innym. Okazało się jednak, że w tej pracy nie jest to takie proste.

Kiedy Lucy poznaje Ivy, nie ma oczywiście pojęcia, że ta znajomość całkowicie odmieni jej życie.

Ivy ma piętnaście lat, mieszka w starej, rozwalającej się chacie wraz ze schorowaną, starą babcią, siedemnastoletnią siostrą i jej dwuletnim synkiem. Ta młoda dziewczyna dźwiga ciężar dbania o cały dom. Pracuje na plantacji tytoniu, gdzie zarabia grosze, lecz jest szczęśliwa, że właściciel plantacji pozwala im mieszkać na swoim terenie. Pilnuje starszej siostry, która jest lekko upośledzona, dba o jej synka, wyręcza babcię w cięższych pracach. Jej życie jest proste, ciężkie i brak w nim miejsca na przyjemności. Ivy trzyma przy życiu miłość, jaką dzieli z synem właściciela plantacji. Ich romans jest absolutnie niedozwolony, trzymany w najgłębszej tajemnicy, szczery do bólu i przepełniony marzeniami.
Jak łatwo się domyślić rodzina Ivy znajduje się pod opieką Pomocy Społecznej, i to właśnie przy okazji wprowadzenia do obowiązków, Lucy poznaje jej historię. Z czasem coraz bardziej zżywa się z dziewczyną, współczuje jej, próbuje pomóc, jednak jej działania prowadzą w rezultacie do katastrofy. Jakiej? Przeczytajcie sami.

Tematem poruszonym w książce jest Program Sterylizacji Eugenicznej, który był stosowany w latach sześćdziesiątych w Stanach Zjednoczonych. Kiedy przeczytałam na końcu książki, że w Karolinie Północnej zostało wysterylizowanych siedem tysięcy osób, ogarnęła mnie zgroza. Bez wiedzy dziewcząt, tylko dlatego, że pochodziły z biednych, niewykształconych rodzin, a ich iloraz inteligencji był za niski, pozbawiano je możliwości założenia rodziny. Dlaczego? By ich  w razie czego nie utrzymywało państwo. Straszne.

Historię zawartą w książce poznajemy za sprawą dwóch kobiet: Lucy i Ivy, przy czym autorce udało się świetnie rozgraniczyć te dwa światy. Język, jakim operuje Ivy idealnie oddaje klimat warunków, w jakich przebywa dziewczyna. Opowieść Lucy zaś pokazuje rolę, jaką przydzielano kobietom w tamtych czasach. Obie opowieści poruszają, szokują i wzbudzają wiele emocji, przechodząc z czasem w jedną, tragiczną historię.
Książka mnie poruszyła, wzburzyła i absolutnie nie rozczarowała. Ciekawy temat wzbudzający kontrowersje, barwnie napisana opowieść, wzruszająca historia dwóch całkowicie odmiennych, a jednak podobnych, kobiet, świetny kunszt literacki, autorki, wszystko to sprawia, że naprawdę warto sięgnąć po tę powieść.

Czytamy powieści obyczajowe
Czytam literaturę amerykańską
Wyzwanie biblioteczne
Czytam opasłe tomiska

"Dziedzictwo" - C.J. Daugherty

"Rozejrzała się po cichej uliczce. Stały tu tylko szeregowe domki jednorodzinne. Miejsc, w których mogłaby się ukryć, było niewiele. Prześladowca biegł w jej stronę. Nie miała czasu.

Padła na ziemię i wczołgała się pod samochód. W nos uderzył ją zapach nawierzchni i oleju samochodowego. Oparła policzek na asfalcie, zimnym i mokrym od padającego wcześniej deszczu.

Nasłuchiwała. Gdyby tylko jej serce nie waliło tak mocno!"

Tytuł oryginału: Night School.Legacy

Wydawnictwo: Otwarte

Rok wyd: 2013

Stron:394

Kraj:Wielka Brytania

Opisałam także: "Wybrani"

Bardzo udana kontynuacja, która przeczy teorii, że druga część bywa słabsza od pierwszej.   
Po wielkim dramacie, jaki rozegrał się pod koniec pierwszej części, Allie przebywa na zasłużonych wakacjach. Jednak nie dane jest jej zaznać spokoju. Ktoś na nią poluje. Przerażona Allie zwraca się o pomoc do dyrektorki szkoły. Dla własnego bezpieczeństwa dziewczyna musi wrócić za mury Cimmerii.
Remont szkoły, spotkanie z przyjaciółmi, rozpoczęcie nowego semestru. Sporo się dzieje. Allie wstępuje do Nocnej Szkoły, gdzie uczy się sztuki samoobrony. Gdzieś wśród nich czai się zdrajca pracujący dla Nathaniela, próbującego przejąć władzę nad szkołą. Wreszcie dowiadujemy się kim naprawdę jest Allie. Jednak dlaczego dziewczyna jest taka ważna dla ludzi Nathaniela?
W życiu uczuciowym Allie również sporo się dzieje. Między nią a Carterem coś się psuje, a Sylwian coraz bardziej zaprząta jej myśli. Na szczęście wątek romantyczny nie jest wątkiem wiodącym w tej serii, a bohaterowie nie są przesłodzeni.
Dalsze losy walki o zachowanie szkoły wciągają równie mocno, jak w części pierwszej. Nadal jest to fajnie napisana książka sensacyjna przeznaczona dla młodzieży, lecz zajmująca również starszego czytelnika. Pogonie, sekrety, morderstwo, zazdrość, zagrożenie, miłość, rozpacz, śledztwo. Z niecierpliwością czekam,aż trzecia część trafi w moje ręce.

Wyzwanie biblioteczne
Czytam opasłe tomiska
Europa da się lubić

"Elita" - Kiera Cass

"Odkąd Eliminacje zawęziły się do finałowej szóstki, Maxon sprawiał wrażenie bardziej niespokojnego niż wtedy, kiedy 35 dziewcząt przyjechało do pałacu. Pewnie spodziewał się, że będzie miał więcej czasu na podjęcie decyzji a chociaż czułam się trochę winna z tego powodu, wiedziałam dlaczego miał tą nadzieję."

Tytuł oryginału: The Elite.

Wydawnictwo: Jaguar

Rok wyd: 2014

Seria:Selekcja, tom II

Stron:326

Kraj:Stany Zjednoczone

Opisałam też: "Rywalki"

Dziś tylko krótka notka o książce, która wywołała we mnie sprzeczne emocje i sprawiła, że napisanie recenzji okazało się dość trudne. Nie ukrywam, że część pierwsza, pomimo tematyki i wbrew moim obawom, dość mocno mnie wciągnęła. Co mogę napisać o tej książce?
Po pierwsze według mnie jest trochę słabsza od "Rywalek". Mniej tu świata zewnętrznego, więcej śmiesznych rozterek głównej bohaterki co do wyboru chłopaka, co bardzo mnie drażniło. Wątek rebeliantów nadal stoi w miejscu, chociaż ataków jest coraz więcej. W tej części Aspen, były chłopak Ameriki, poszedł gdzieś w odstawkę i jest go tu naprawdę niewiele.
Po drugie, o ile część pierwsza miała w sobie jakiś taki wciągający klimat, o tyle ta część była go pozbawiona, przez co książka już tak mnie nie wciągnęła. Rozterki Ameriki mocno utrudniały mi lekturę, gdyż nie przepadam za romansami, a tutaj wręcz cała książka jest poświęcona rozważaniom dziewczyny nad wyborem pomiędzy Maxonem a Aspenem, przy czym zmienia ona zdanie ze strony na stronę, co jest trochę niepoważne.
Co do fabuły, to nic się nie zmieniło. Nie ma już trzydziestu pięciu dziewczyn, zostało ich w walce tylko sześć. Maxon, niepewny uczuć Ameriki, pozostawia sobie kilka dziewczyn na wszelki wypadek. Dziewczyny robią się coraz bardziej nerwowe i zazdrosne o uwagę księcia.Jedyny naprawdę dobry moment w książce to lincz, jakiemu zostało poddanych dwoje z bohaterów, ale nie będę pisała o szczegółach.
Ogólnie książka nie jest tragiczna, chociaż zdecydowanie nie powala. Przypuszczam, że przemęczę część trzecią, żeby poznać zakończenie, które jest raczej oczywiste, ale cóż, przeczytać trzeba skoro się już zaczęło.

Czytam fantastykę 
Czytam literaturę amerykańską 
Wyzwanie biblioteczne 
Czytam opasłe tomiska